10 minut później Anita: Hej co się stało? Karolina: Hej może usiądźmy Anita: To o co chodzi? Karolina: No bo chodzi o to, że jestem w ciąży Anita: To gratulacje Karolina: Dziękuję ale to nie wszystko Anita: Oj to mów Karolina: Moja mama powiedziała że mam je oddać do adopcji bo jestem za młoda Anita: A co zamierzasz zrobić Karolina: Chcę urodzić i się nim zajmować boję się reakcji Piotrka a co jeśli ze mną zerwie nie chce mu psuć kariery Anita: Dasz radę a Piotrek na pewno z tobą nie zerwie przecież się kochacie Karolina: Może moja mama ma rację żeby je oddać przecież ja na matkę się nie daje Anita: Nawet tak nie mów jesteś wyjątkową osobą dasz radę a w ogóle masz mnie Piotrka, rodziców i siostrę Karolina: Dziękuję że mi pomagasz Anita: Co by była ze mnie za przyjaciółka jakbym postąpiła i przepraszam za moje zachowanie po prostu jestem bezsilna Karolina: Wybaczam mamy obie ciężki okres w swoim życiu powinnyśmy się wspierać a nie kłócić Anita: Wiem po prostu cieszę się że cię mam nie chce żeby coś się zmieniło Karolina: Ja też nie chce jesteś najlepsza Anita: Ty też Karolina: No dobra mam wiadomość która pewnie ci się nie spodoba Anita: No dobra jakoś to zniosę Karolina: Dzwonił do mnie któregoś dnia Przemek i się martwił chce to naprawić on cię kocha Anita: O przypomniało mu się a wtedy to po prostu mnie zostawił zrobił mi scenę zazdrości my nawet nie możemy spokojnie porozmawiać ja tak dłużej nie wytrzymam Karolina: Czyli nie ma szans na uratowanie tego związku ? Anita: Nie wiem nic już nie wiem Karolina: Spróbujcie na spokojnie porozmawiać Anita: Z nim się nie da co go tak zmieniło ten sport znajomi czy co czemu nie może być tak jak wcześniej Karolina: Wszystko się zmieniło czasu nie cofniesz też bym chciała żeby było jak dawniej tęsknię za naszymi wypadami dorośliśmy Anita: To boli gdy on mi nie ufa on wychodzi nic mi nie mówiąc a ja mam wieczne przesłuchania ale dobrze spróbuję z Nim porozmawiać